Angelo
THANK YOU to all of my friends who shared good memories. My college days will not be that colorful without you guys, I hope we sees each other soon :)
Sorry ralph out of money kami
![This is my Story
Naalala ko dati nung Grade 6 ako, nagkaroon kasi ng survey sa school namin, pinatawag sa stage yung mga estudyanteng may magulang na nagtratrabaho sa ibang bansa [yeah, sa stage naganap yung interview pero wala namang nanunuod dahil busy ang lahat noon may klase sa buong school], well, dahil ang mama ko ay nagaabroad, isa ako sa mga initerview, di ko lang maalala kung taga saan yung mga taong nagreresearch eh pero feeling ko sa goverment ata yun. Its about 8 years na ata yung napaka memorable na katanungan na iyun sa akin, actually hindi naman lahat ay question type pero hindi ko na rin maalala lahat ng mga tinatanung sakin except sa last question na inabot ata ako ng isang oras bago ko masagot: merong nilabas na card ang interviewer at sinabi nya sa akin na dugtungan ko daw iyun:
”AKO AY…”.
Hindi ko alam kung bakit hindi kaagad ako nakapagsalita nung time na iyun, siguro kasi hindi ko alam kung ano talaga ako, although alam kong isa akong tao, bata, ako ay estudyante, ako ay may pangarap, grade six ako nun… only child, what else, pero parang may gusto akong sabihin na hindi ko kaya, parang gusto kong sumagot na napaka meaningful or malalim kaso hindi ako nakapagsalita.
Hindi ko alam kung ano ako. Ang tagal, nainip sa akin yung nagiinterview that time, sa tingin ko napansin nya na parang nagulantang ako at parang kinabahan dahil may something sa tanong na nagpa worry sa akin. sabi nya: “dali na, last question na ito, Ako ay…” sabi nya.
after couple of hours may sinabi ako:
“Ako ay Pilipino”. Tapos ang usapan.
Bigla ko lang naalala itong napakamemorable na pangyayari sa buhay ko, memorable at hindi ko naibabaon sa limot kasi siguro hanggang ngayon parang hindi ko pa nahahanap ang sarili ko, parang may kulang, parang hindi ko alam kung nasaan ako, hindi ko alam kung saan ako patungo, hindi ko alam ang kahihinatnan ng mga ginagawa ko. Hindi ko pa rin alam kung Ano ako.](http://25.media.tumblr.com/tumblr_m4qc60ctSo1qibfc0o1_250.jpg)
This is my Story
Naalala ko dati nung Grade 6 ako, nagkaroon kasi ng survey sa school namin, pinatawag sa stage yung mga estudyanteng may magulang na nagtratrabaho sa ibang bansa [yeah, sa stage naganap yung interview pero wala namang nanunuod dahil busy ang lahat noon may klase sa buong school], well, dahil ang mama ko ay nagaabroad, isa ako sa mga initerview, di ko lang maalala kung taga saan yung mga taong nagreresearch eh pero feeling ko sa goverment ata yun. Its about 8 years na ata yung napaka memorable na katanungan na iyun sa akin, actually hindi naman lahat ay question type pero hindi ko na rin maalala lahat ng mga tinatanung sakin except sa last question na inabot ata ako ng isang oras bago ko masagot: merong nilabas na card ang interviewer at sinabi nya sa akin na dugtungan ko daw iyun:
”AKO AY…”.
Hindi ko alam kung bakit hindi kaagad ako nakapagsalita nung time na iyun, siguro kasi hindi ko alam kung ano talaga ako, although alam kong isa akong tao, bata, ako ay estudyante, ako ay may pangarap, grade six ako nun… only child, what else, pero parang may gusto akong sabihin na hindi ko kaya, parang gusto kong sumagot na napaka meaningful or malalim kaso hindi ako nakapagsalita.
Hindi ko alam kung ano ako. Ang tagal, nainip sa akin yung nagiinterview that time, sa tingin ko napansin nya na parang nagulantang ako at parang kinabahan dahil may something sa tanong na nagpa worry sa akin. sabi nya: “dali na, last question na ito, Ako ay…” sabi nya.
after couple of hours may sinabi ako:
“Ako ay Pilipino”. Tapos ang usapan.
Bigla ko lang naalala itong napakamemorable na pangyayari sa buhay ko, memorable at hindi ko naibabaon sa limot kasi siguro hanggang ngayon parang hindi ko pa nahahanap ang sarili ko, parang may kulang, parang hindi ko alam kung nasaan ako, hindi ko alam kung saan ako patungo, hindi ko alam ang kahihinatnan ng mga ginagawa ko. Hindi ko pa rin alam kung Ano ako.
Ang BUKLOD NA NAKASAMA KO
SI ATE ELLAINE AT ATE thea NA HINDI KO NA ALAM KUNG NASAAN,
miss you, see you
soon
LOVE BUKLOD FAMILY!
[edit ko to soon masyado mahaba eh]
Im a 2004 SJES graduate
A PHILIPPINE NATIVE BULIG: BICOL BIG FISH
my July,cousin holding the BULIG, ang laki noh
young,wild and free?
it’s your time to shine! haha :)
ngayon lang ako nakakita ng pic. at ng mejo matinong quote. hehe.
(ito pinili ko, kasi parehas tayo.k fine. heheheh)
sorry mejo malabo. haha! eedit ko na lang ulit. :)
I LIKE IT Kat
(Source: kat-reyna)
2 weeks ago - 
3
3 
(Source: advertisingblackswanrants)
(Source: advertisingblackswanrants)
